Ogłoszenie Wyników 6 listy rankingowej konkursu MINIATURA 7
![](https://www.sggw.edu.pl/wp-content/uploads/2023/11/miniatura7.jpg?x96632)
SGGW znalazła się wśród wyróżnionych instytucji, otrzymując aż 10 grantów na pojedyncze działania naukowe.
Oto lista badaczek i badaczy z SGGW, których projekty zostały zakwalifikowane do finansowania:
Dr inż. Arkadiusz Matuszewski
Dr Grzegorz Marcin Koczan
Dr Paulina Anna Kramarz
Dr Tomasz Paweł Hutsch
Dr Agnieszka Laskowska
Dr inż. Ivanna Voronkova
Dr inż. Katarzyna Najman
Dr Paulina Kęszycka
Dr Jorge Antonio Custodio-Mendoza
Dr Monika Hanula
Serdecznie gratulujemy i życzymy owocnej pracy nad projektami!
Informacje o laureatach poprzednich list rankingowych na stronie i stronie
![](https://www.sggw.edu.pl/wp-content/uploads/2023/11/arkadiusz_matuszewski_miniatura7-scaled.jpg?x96632)
Dr inż. Arkadiusz Matuszewski
Supramolekularne biokompleksy nanocząstek związków wapnia i alfa-ketoglutaranu jako czynniki modulujące rozwój i mineralizację kości zarodka kury
Celem działania naukowego jest ocena wpływu supramolekularnych biokompleksów wybranych nanocząstek związków wapnia: hydroksyapatytu i węglanu wapnia funkcjonalizowanych alfa-ketoglutaranem, podawanych in ovo (do jaja), na status antyoksydacyjny i mineralizację kości na modelu zarodka kury.
Uzyskane wyniki pozwolą określić biokompatybilność lub toksyczność analizowanych biokompleksów oraz ich interakcje z wybranymi tkankami zarodka kury na poziomach ogólnoustrojowym i molekularnym. Otrzymane rezultaty mogą przyczynić się do powstawania w przyszłości nowych rozwiązań mających na celu zapobieganie występowaniu schorzeń układu kostnego u drobiu.
W obszarze zainteresowań Pana Doktora znajdują się zagadnienia związane z wykorzystaniem nanobiotechnologii w żywieniu drobiu oraz metodami poprawiającymi dobrostan i warunki zoohigieniczne w chowie ptaków, a prywatnie jest hodowcą drobiu ozdobnego.
![](https://www.sggw.edu.pl/wp-content/uploads/2023/11/Grzegorz_Koczan_miniatura7.jpg?x96632)
Dr Grzegorz M. Koczan
Pomiary wskaźnika twardości Meyera różnych rodzajów drewna
Celem badań jest weryfikacja hipotezy badawczej, że wskaźnik twardości Meyera ma stałą wartość dla drewna równą około 2,5; względem hipotezy alternatywnej, że wskaźnik Meyera istotnie zależy od kierunku przekroju drewna lub jego rodzaju albo wilgotności. Badanie jest innowacyjne, gdyż współczesne testy twardości nie umożliwiają wyznaczenia wskaźnika Meyera, więc zagadnienie jest bardzo słabo zbadane. Współczynniki Meyera drewna o szerokim i niedokładnym zakresie 1,4–3,2 nie są w literaturze zweryfikowane od bardzo dawna. W dobie tzw. przemysłu 4.0 należy uzupełnić tę lukę badawczą.
Realizacja zadania badawczego, przedstawionego w opisie, zapewni uzyskanie małym nakładem środków finansowych (wykorzystanie infrastruktury badawczej uczelni: twardościomierza, maszyny wytrzymałościowej, mikroskopu warsztatowego, komór klimatycznych) istotnych wyników naukowych. Chodzi o potwierdzenie lub modyfikację hipotezy badawczej stwierdzającej, że wskaźnik Meyera różnych rodzajów drewna (a nie tylko drewna bukowego badanego w publikacji [A]) jest stały i równy około 2,5. Potwierdzenie tej hipotezy ma istotne znaczenie dla uniwersalności nowo zdefiniowanej miary twardości drewna. Takie potwierdzenie oparte na referencyjnym drewnie bukowym, czterech innych rodzajach drewna (o różnych typach strukturalnych), trzech przekrojach anatomicznych oraz dwóch stanach wilgotności byłoby znaczącym sukcesem naukowym. Osiągnięcie tego celu skonkretyzowałoby kierunek przyszłych badań.
![](https://www.sggw.edu.pl/wp-content/uploads/2023/11/Jorge.jpeg?x96632)
Dr Jorge Custodio Mendoza
Strategie analityczne do oceny stanu utlenienia i stabilności produktów spożywczych pochodzenia roślinnego
Projekt koncentruje się na badaniu wpływu peroksydacji lipidów na żywność pochodzenia roślinnego, taką jak awokado, orzechy, nasiona i oleje z nich wytwarzane. Peroksydacja lipidów, będąca reakcją chemiczną, w której tłuszcze zawarte w żywności reagują z tlenem, prowadzi do zmian w składzie chemicznym produktów, wpływając na ich smak, zapach i bezpieczeństwo zdrowotne poprzez generowanie potencjalnie szkodliwych związków.
Celem projektu jest rozwój bardziej efektywnych i ekologicznych metod analizy tych związków. Obecne metody wymagają dużo czasu i zasobów, stąd poszukiwanie innowacyjnych rozwiązań jest kluczowe. Jedną z badanych nowatorskich technik jest mikroekstrakcja z dyfuzją gazową (GDME), charakteryzująca się większą przyjaznością dla środowiska.
Projekt obejmuje trzy główne etapy: w pierwszej kolejności określenie najskuteczniejszych metod wykrywania tych związków za pomocą technik chromatograficznych. Następnie odbędzie się optymalizacja metody GDME. Ostatnim etapem będzie weryfikacja, czy nowe techniki spełniają normy bezpieczeństwa żywności poprzez testowanie ich na autentycznych próbkach żywności.
Celem nadrzędnym jest ułatwienie, obniżenie kosztów i zwiększenie ekologiczności procesów kontrolnych jakości żywności roślinnej. Pozwoli to na głębsze zrozumienie jej trwałości oraz potencjalnych zagrożeń zdrowotnych. Wyniki badań zostaną opublikowane w renomowanych czasopismach naukowych, co przyczyni się do poprawy standardów dbałości o jakość żywności.
![](https://www.sggw.edu.pl/wp-content/uploads/2023/11/Voronkova_photo-scaled.jpg?x96632)
Dr inż. Ivanna Voronkova
Rola światła w kształtowaniu komfortowego środowiska w polskich bibliotekach z uwzględnieniem efektywności energetycznej
Światło jest jednym z najważniejszych i jednocześnie jednym z najbardziej dyskusyjnych elementów tworzenia wysokiej jakości i komfortowej przestrzeni wnętrza. Biblioteka pełni ważną rolę zarówno w strukturze placówki oświatowej, jak i jako odrębna jednostka funkcjonalna, ponieważ bezpośrednio przyczynia się do kształtowania i rozwoju edukacji w społeczeństwie. Jedną z głównych funkcji biblioteki jest zapewnienie komfortowych warunków do czytania. Światło, naturalne i sztuczne, odgrywa ważną rolę w tworzeniu bezpiecznych i jakościowych warunków do pracy, nauki i wypoczynku w środowisku bibliotecznym.
Celem działania naukowego w ramach projektu Miniatura 7 jest ustalenie roli światła w przestrzeniach bibliotecznych w kontekście architektonicznym, użytkowym, ekonomicznym, ekologicznym oraz położenie podwalin pod wypracowanie nowych standardów projektowych w oparciu o prawo budowlane.
![](https://www.sggw.edu.pl/wp-content/uploads/2023/11/Paulina_kramarz.jpg?x96632)
Dr Paulina Kramarz
Możliwości i ograniczenia stosowania rozwiązań cyfrowych w gospodarstwach rolnych z obszarów o dużym rozdrobnieniu agrarnym
Małe gospodarstwa rolne napotykają na wielorakie problemy rozwojowe. Są to nie tylko ograniczenia natury technicznej (brak odpowiedniego sprzętu), ale także wynikające z braku więzi integracyjnych między producentami rolnymi. W przełamywaniu tych barier pomocne mogą być rozwijające się technologie cyfrowe.
Technologie cyfrowe w sektorze rolniczym łączone są głównie z podejściami takimi jak rolnictwo precyzyjne, rolnictwo inteligentne czy rolnictwo 4.0. Elementem postępu cyfrowego w rolnictwie, związanym z usprawnieniem komunikacji i przyspieszeniem procesu wymiany wiedzy są technologie informacyjno-telekomunikacyjne (ICT). Obejmują one m. in. media umożliwiające komunikowanie się, technologie zapisu informacji, platformy przeznaczone do zarządzania gospodarstwem rolnym w chmurze.
Wdrażanie zaawansowanych technologii cyfrowych w gospodarstwach rolnych jest często utrudnione z powodu ograniczeń finansowych i infrastrukturalnych. Doświadczenia krajów rozwijających się pokazują jednak, że przełamanie oporów społecznych i zwiększenie chęci do dzielenia się informacjami, może ułatwić korzystanie z rozwiązań cyfrowych które sprzyjają poprawie efektywności produkcji rolniczej i jednocześnie nie wymagają wysokich nakładów inwestycyjnych. W trudnych warunkach gospodarowania – jak np. duże rozdrobnienie agrarne czy niski poziom rozwoju społeczno-gospodarczego obszarów wiejskich, możliwość wymiany wiedzy i informacji w sieci może sprzyjać wzrostowi elastyczności i efektywności działania. W związku z tym cel działania naukowego sformułowano jako rozpoznanie możliwości zastosowania rozwiązań cyfrowych umożliwiających dzielenie się wiedzą w warunkach działania gospodarstw rolnych z terenów o dużym rozdrobnieniu agrarnym.
![](https://www.sggw.edu.pl/wp-content/uploads/2023/11/hutsch.jpg?x96632)
Dr n. med. Tomasz Hutsh
FFAR2/GPR43 i FFAR3/GPR41 – receptory metabolitów bakteryjnych w chłoniakach przewodu pokarmowego i limfocytarno-plazmocytarnym zapaleniu żołądka i jelit u kotów.
Procesy patologiczne związane z limfocytami są jednymi z najczęstszych zaburzeń układu pokarmowego kotów. Wśród najważniejszych chorób w tej grupie wymienia się nieswoiste zapalenia o charakterze limfocytarno-plazmocytarnym oraz chłoniaki. Zarówno, procesy zapalne przewodu pokarmowego jak i chłoniaki kotów mogą być modelem podobnych procesów patologicznych u ludzi. Ważna jest możliwość przeniesienia uzyskanych wyników z medycyny weterynaryjnej do medycyny ludzkiej. Przewód pokarmowy jest unikatowym mikrośrodowiskiem, w którym przenikają się procesy immunologiczne, endokrynologiczne i neurobiologiczne organizmu. Wpływają na nie zewnętrzne czynniki, takie jak substancje odżywcze przyjmowane wraz z pokarmem czy mikroorganizmy, stanowiące naturalną mikroflorę. Szczególnie interesującymi czynnikami są krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe (SCFA) – metabolity bakteryjne, które wykazują wpływ immunomodulujący na limfocyty. Oddziałują one poprzez grupę receptorów GPCR, regulując procesy związane z odpowiedzią immunologiczną, zapaleniem czy nowotworzeniem. Rola metabolitów bakterii jelitowych może być kluczowa w rozwoju i modulacji patologicznych procesów limfoproliferacyjnych przewodu pokarmowego. W realizowanych badaniach przeprowadzone będą: klasyfikacja histopatologiczna i immunohistochemiczna chorób limfoproliferacyjnych jelit i żołądków kotów oraz ocena molekularna i histologiczna roli receptorów z grupy GPCR tj. FFAR2/GPR43 oraz FFAR3/GPR41 w rozwoju tych zaburzeń. Wyniki badań uzyskane w ramach realizacji projektu posłużą do wyselekcjonowania szlaków sygnałowych metabolitów bakterii jelitowych, zaangażowanych w patogenezę chorób limfoproliferacyjnych przewodu pokarmowego kotów. Wytypowane metabolity oraz ich szlaki sygnałowe będą szczegółowo analizowane w dalszych działaniach badawczych w warunkach in vivo na zwierzętach doświadczalnych, ex vivo na tkankach pochodzących od zwierząt i ludzi oraz in vitro na hodowlach komórkowych.
Dr inż. Katarzyna Najman
Właściwości bioaktywne, przeciwbakteryjne i sensoryczne czarnego czosnku (Allium sativum L.) poddanego zróżnicowanej obróbce technologicznej (ząbki, pasta, proszek)
Od tysiącleci czosnek jest znaną z niepowtarzalnego smaku i aromatu przyprawą, wykorzystywaną we wszystkich kuchniach świata. Spożywaniu świeżego czosnku towarzyszy typowy, nie zawsze pożądany przez konsumentów smak i aromat, determinowany przez związki siarkoorganiczne. Zachodzące w wyniku długotrwałej obróbki cieplnej czosnku (w warunkach wysokiej temperatury i wilgotności względnej) przemiany węglowodanów, związków fenolowych i siarkowych, prowadzą do wytworzenia czarnego czosnku, produktu o karmelowej do czarnej barwie i słodkim, z nutą suszonej śliwki smaku i aromacie.
Pomimo znacznego postępu w badaniach nad aktywnością biologiczną czarnego czosnku, nadal istnieją duże wyzwania badawcze dotyczące tego produktu. Dlatego celem działania naukowego będzie analiza porównawcza zawartości i profilu składników bioaktywnych, w szczególności związków siarkoorganicznych, polifenolowych, wybranych produktów reakcji Maillada i aminokwasów, a także ocena właściwości przeciwbakteryjnych i sensorycznych czarnego czosnku w postaci pasty, proszku i nieprzetworzonych ząbków.
Przeprowadzone badania pozwolą rozszerzyć dotychczasowy stan wiedzy i ocenić wpływ zróżnicowanej obróbki technologicznej na kształtowanie profilu związków aktywnych, właściwości przeciwbakteryjne i cechy sensoryczne czarnego czosnku w formie ząbków, pasty i proszku, produktów cieszących się coraz większym uznaniem zarówno konsumentów, jak i producentów żywności, zaliczających czarny czosnek do żywności „superfood”. Uzyskane wyniki wskażą również dalsze kierunki badań nad możliwością wykorzystania tych produktów jako składników żywności funkcjonalnej o charakterze prozdrowotnym.